Religia


Reklamuj się tutaj >>>

W latach 70’ nastąpiła rozbudowa życia pielgrzymkowego w paulińskiej pielgrzymce z Warszawy na Jasną Górę. W tym samym okresie działała również pielgrzymka akademicka, która ze względu na trudności polityczne włączała się w pielgrzymkę paulińską. Ks. Bernard Zieliński, będąc zarazem duszpasterzem akademickim w Gdańsku i współorganizatorem pielgrzymki warszawskiej, założył w niej gdańską grupę biało – fioletową. Liczyła ona początkowo ok. 270 osób, co stanowiło znikomą część w całej 60-tysięcznej pielgrzymce.

    Przy tak wielkiej liczbie uczestników dużym problemem było zapewnienie wszystkim noclegów i wyżywienia. Codziennie z każdej grupy wybierano po kilku pielgrzymów do przygotowania porannej herbaty i ciepłego posiłku na trasę. Spano oczywiście w namiotach, a myto się często co kilka dni ze względu na niewystarczającą ilość wody. Zmierzanie się z tymi trudnościami miało znaczący wpływ na kształtowanie charakterów pielgrzymów, gdyż wyrabiało w nich cechy samowystarczalności, samodzielności i odpowiedzialności za siebie nawzajem.






ZOBACZ WIĘCEJ »